قیاس

از وقتی که اومدیم اینجا هر چی که می بینم یا می شنوم ... باعث می شه تا به طور خودکار شروع به مقایسه کنم. این که ایران از این نظر با این جا چه فرق ها و شباهت هایی داره و از این حرف ها ...
به عنوان نمونه چندتا از این مقایسه ها رو این جا می آرم:

این یکی احتمالا خیلی براتون تکراریه! تو ایران هم راننده ها شجاع ترند هم پیاده روها! این جا خیلی موقع ها پیش اومده که دیدم ماشینی تو خیابون ترمز می کنه و بعد که از خیابون رد می شیم می فهمیم که برای ما ایستاده! آخه ما که این همه فاصله داشتیم! شرمنده کردید!

پاییز این جا خیلی قشنگه! کاش اون موقع که تو دبستان می گفتن «فصل پاییز را توصیف کنید.» اینجا رو دیده بودم! رنگ بندی طبیعت فوق العاده است. خیلی شده که تو اتوبوس بودیم و درخت ها، چشمامون رو خیره کردن.

تقریبا هیچ وقت لازم نیست که پول نقد همراه داشته باشید. این خودش یه تحولاتی رو در پی داره. دیگه آدما موقع پول خرج کردن، اون حس پول شمردن رو ندارن و پول شمردن جای خودش رو به کارت کشیدن و رسید گرفتن داده. بخشی از خریدها هم اینترنتی می شن و چه دردسریه گشتن تو وب گاه های مختلف برای پیدا کردن بهترین گزینه ها.
البته من دیدم امریکایی هایی که کارت نمی کشن و به جاش چک می کشن. احتمالا به خاطر ترس از تضمین امنیت کارت های خریده.

به نظر من مفهوم اینترنت در ایران جای تامل داره. یک دفعه که فکر کردم متوجه شدم که تو این دو ماه یک بار هم اینترنت دانشگاه قطع نشد! تو تهران به سه پدیده عادت کرده بودیم: ترافیک سنگین، آلودگی هوا و اینترنت داغون. البته یک بار دی.اس.ال خونه قطع شد که با یک تماس به att خیلی سریع مشکل حل شد.

نمی خوام یادداشت های طولانی بذارم. مقایسه های این دفعه یه مقدار نامتوازن شد!